| love-postcards's profilelovepostcard's spacePhotosBlogLists | Help |
|
lovepostcard's spaceNovember 27 มาร่วมกันยินดีด้วยกันนะถึงเพื่อนๆ ชาว love-postcards ทุกคน
มาร่วมกันยินดีด้วยกันนะ
เว็บของเราได้ลงสัมภาษณ์ลงในคอลัมน์ ชุมนุมคลับ
คอลัมน์หนึ่งกลางกระดาษของวารสาร เสาร์สวัสดี ในหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ
บทสัมภาษณ์ที่เกิดขึ้นได้วันนี้
ถ้าไม่มีเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ คนรักโปสการ์ด
เว็บ lobe-postcards ของเราก็จะไม่มีความหมาย
มันก็อาจจะเป็นเว็บธรรมดาๆ ของคนรักโปสการ์ดแค่คนเดียว
บทสัมภาษณ์ (บางส่วนที่จำได้) ที่คุณนิ ได้โทรมาขอสัมภาษณ์
คุณนิ : ช่วยเราเริ่มต้นของชุมนุมคนรักโปสการ์ดหน่อยค่ะว่าเป็นมาอย่างไร
นายโปสการ์ด : ก่อนอื่นต้องขอออกตัวไว้ก่อน ว่าให้สัมภาษณ์ไม่ค่อยเก่ง อาจจะพูดไม่รู้เรื่อง ยังไงคุณนิก็ไปเรียบเรียงเอาหน่อยแล้วกันนะ
เว็บ love-postcards เริ่มต้นจากการที่เราเป็นคนชอบเขียน เริ่มเขียนตั้งแต่เป็นจดหมาย มี pen friend จนกระทั่งจากจดหมายได้กลายมาเป็นโปสการ์ด
แค่กระดาษแผ่นเล็กๆ ใบหนึ่งที่ส่งหากันมีข้อความ มีความหมาย เป็นบทสรุปตอนหนึ่งที่ได้ใจความและไม่เยิ่นเย้อ
จนวันหนึ่งเราก็คิดว่า จากคนที่เคยหาเพื่อน เราก็อยากให้เพื่อนมาหาเราบ้าง ด้วยการมีพื้นฐานการเขียนเว็บเล็กๆ น้อยๆ เราก็เลยเริ่มต้นทำเว็บ love-postcards ขึ้นมา
หวังว่าจะมีคนที่รักโปสการ์ดเหมือนกัน มาแลกที่อยู่ มาแลกมิตรภาพ ส่งโปสการ์ดหากัน
มันก็ทำให้เราได้รู้ว่า คนที่ชอบโปสการ์ดไม่ใช่มีแค่เราคนเดียว ยังมีคนอีกเยอะที่ชอบที่จะเขียน
บางคนเขียนหาแต่ตัวเอง แต่ไม่รู้จะเริ่มต้นเขียนหาใคร จนมาเจอเว็บเราเข้า
และเราก็ดีใจที่เว็บเราได้เป็นสื่อกลางแลกเปลี่ยนมิตรภาพตรงนี้
คุณนื : แล้วคิดว่าการเขียนโปสการ์ดมีเสน่ห์ยังไง
นายโปสการ์ด : มันมีเสน่ห์อยู่ที่การรอคอยนะ คุณคิดดูสิกลับบ้านแล้วเราเปิดตู้จดหมายดูก็พบว่ามีโปสการ์ดที่ส่งถึงเรานอนรอเราอยู่ รอเรามาหยิบอ่าน มันมี Massage คนที่อยากส่งให้เรารอให้เราได้อ่าน มันคลาสสิคนะ ตรงที่เราไม่ได้รีบร้อน แต่เกิดความรู้สึกดีๆ
คุณนิ : เห็นในเว็บมีการสอนทำโปสการ์ดทำมือด้วย
นายโปสการ์ด : ก็ไม่เชิงเรียกว่าเป็นการสอน เรียกว่าการแบ่งปันความรู้กันมากกว่า เพราะโปสการ์ดทำมือจริงๆ มันก็ทำง่ายๆ แค่คุณมีกระดาษแค่แผ่นเดียว อยู่ที่ว่าตั้งใจจะทำกับมัน ชอบที่จะทำกับมันซักแค่ไหน กับโปสการ์ดที่มีใบเดียวในโลก คนส่งก็ภูมิใจ คนรับก็สุขใจ
คุณนิ : เห็นว่ามีการจัดมีทติ้งกันด้วย
นายโปสการ์ด : เคยมี แค่เมื่อสองสามปีมาแล้วละ คราวนั้นจัดไปเมืองโบราณ ก็ไปขี่จักรยาน เวลาเหนื่อยก็มานั่งเขียนโปสการ์ดถึงคนที่ไม่ได้มาให้อิจฉากัน จริงๆ ก็ตั้งใจจะจัดขึ้นอีก แต่ด้วยภาระงาน ด้วยเวลา อาจจะไม่ตรงกัน ก็คงต้องรอกันต่อไปซักพัก
คุณนิ : เห็นว่าไปเที่ยวมาเยอะท่าทางจะเป็นคนชอบเที่ยว คือไปเที่ยวแล้วเขียนโปสการ์ดหาตัวเองด้วยใช่ไหม
นายโปสการ์ด : เป็นคนชอบเดินทางมากกว่า แล้วก็เขียนโปสการ์ดเก็บไว้เพื่อเป็นความทรงจำ ว่าเราเคยไปเที่ยวที่ตรงนี้มาด้วย ไม่ว่าใกล้หรือไกล บางคนสะสมแต่สแตมป์ แต่คนเขียนโปสการ์ดอย่างเราได้หมด ได้ทั้งโปสการ์ด สแตมป์ ตราประทับ และข้อความ มันมีค่าแก่การจดจำทั้งนั้น
ฯลฯ
ด้วยเมมโมรี่ อันน้อยนิด จำเรื่องที่ได้คุยกันแค่นิดๆ หน่อย ยังไงก็รอลุ้นอ่านดูในเสาร์สวัสดีวันเสาร์นี้กันดีกว่า
ขอบคุณคนรักโปสการ์ดทุกคน
เรารักกันตลอดไปนะ
November 23 คิดถึงโปสการ์ดนี้เมื่อลมหนาวพัดมา..ส.แสนคำ เพื่อนโปสการ์ดบนดอย
ผู้พาตัวเองจากเมืองอีสานขึ้นไปทำงานบนดอยสูง - ดอยแม่สะเรียง
ส่งโปสการ์ดมาทีไร ก็ชี้ชวนให้มองถึงบรรยากาศดีๆ บนที่สูง
ชวนให้รู้สึก "อยาก" แบกเป้ขึ้นไปหาซักครั้ง
"เมื่อลมหนาวพัดมาอีกครั้ง ชีวิตของผลกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
ธรรมชาติ ฤดูกาล มีอิทธิพลกับใครหลาคน
ฤดูกาลบ่งบอกนิสัยคนเชื่อไหมครับ?"
ในเวลาวันหยุด วันพักผ่อน คนบนดอยนายนี้ไม่เลือกที่จะลงจากเขาเพื่อไปแสวงหาความสุขจากที่อื่น
แต่เขากลับออกเดินทาง ไปเลาะเล็มทุกอย่าง ที่เป็นความงาม ของแม่ฮ่องสอน
นี่ถ้าอยู่อีกหลายๆ ปี เขาก็คงจะหลับตาเดินที่นี้ได้ ไม่ว่าจะเจอโค้งซักกี่พันโค้ง
"การเดินทางบนถนนสาย 108 ด้วยรถเครื่องนับว่าเป็นเรื่องที่สนุกอยู่ไม่น้อย จาก อ.แม่สะเรียง จนถึง อ.เมือง แม่ฮ่องสอน ระยะทาง 164 กม. กับโค้งนับไม่ถ้วน..ปีนี้ดอกบัวตองสวยงามกว่าปีก่อน อากาศก็กำลังพอดี ช่วงเวลาที่เหมาะสุด คือกลางเดือน พ.ย. แบบนีละ
ฝนหมดแล้ว แต่เมื่อคืนก็มีฝนหลงฤดู วันที่เจอฝนตอนค่ำที่ อ.เมืองแม่ฮ่องสอน เล่นเอาแม่ค้าเก็บจองแทบไม่ทัน
การเดินทางครั้งนี้ทำให้รู้ว่า..
1. ธรรมชาติสวยงาม
2.ไปเรื่อยๆ ก็ดี
3.ตัวเองขับรถเครื่องไม่เก่ง
4.วัดวาที่แม่ฮ่องสอนสวยดี
5.ต้องชมแม่ฮ่องสอนตอนกลางคืนต่างจากพระธาตุดอยกองมู
ฉันเคยไปแม่ฮ่องสอนมาสองครั้ง ในชีวติที่ผ่านมา
ครั้งแรก ไปลอยกระทง ที่ เมืองปาย ติดตาและยังติดใจอยู่ทุกวันนี้
ครั้งที่สอง เลยจาก ปาย เข้าไปถึง อ.เมือง
ถึงแม้ความเป็นเมือง จะทำให้รู้สึกต่างจาก ปาย ด้วยตัวอาคารสถานที่
แต่บรรยากาศและความรู้สึก ไม่ทำให้เราแปลกแยก ความเป็นแม่ฮ่องสอน
เมืองบนที่สูงฝั่งเหนือเลย
โค้งหลายพันโค้งยังเป็นที่การันตีสำหรับคนอึด
ใครขึ้นแม่ฮ่องสอน ไม่มีอ้วก !! จะยกนิ้วให้
ปีนี้ฉันเขียนโปสการ์ดไปถึง ส.แสนคำ หวังจะขึ้นไปเยือนที่นั้น และให้เป็นเจ้าบ้านต้อนรับคนเมืองกรุง
แต่หนุ่มดอยรีบชิงตอบกลับมาซะก่อนว่า "คงจะลงดอยหลบไปที่ไหนซักแห่ง 3 อาทิตย์สุดท้ายของปี เลยไม่อาจต้อนรับแขกเหรื่อได้ มีแขกอยากมาเยี่ยมหลายท่าน แต่เจ้าบ้านปิดบ้านหนีอากาศเย็นไปหาอากาศหนาว.."
ไม่เป็นไร ฉันหวังว่าอย่างน้อย บนที่สูงที่กว่าเราจะขึ้นไปถึง คงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเร็วเท่ากับบนพื้นราบอีกแล้ว
สิ่งดีๆ ก็ยังคงรอเราอยู่
และซักวัน ฉันว่า ฉันคงไปถึง.
August 16 โปสการ์ดแปลกหน้าวันนี้หยุดพักผ่อนอยู่กะบ้าน โทษฐานที่เป็นตาแดงเลยไม่ได้เข้าออฟฟิศ (ดีจัง)
บุรุษไปรษณีย์เอาโปสการ์ดมาส่งไว้ที่หน้าบ้าน เห็นโปสการ์ดติดสแตมป์มาจากทางไกลรูปควีน เดาได้มาคงมาจากประเทศอังกฤษ มาไกลแหะ ใครส่งมาก็ไม่รู้ ตอนแรกเดาว่าเป็นเพื่อนทางโปสการ์ดอีกคนหนึ่งที่ไม่ได้ส่งโปสการ์ดติดต่อกันมานานเหมือนกัน พอเริ่มอ่านประโยคทักทายประโยคแรก "ดึมึง"
เฮ้ย..เพื่อนทางโปสการ์ดไม่สนิทพอที่จะใช้สรรพนาม กรูมึงได้หรอก ไอ้นี่มันเป็นใครเนี่ยะ ??
พอเริ่มอ่านประโยคต่อไป ไอ้หมอนี่เขียนเรื่องมาสนุกดีเหมือนกันนะ เขียนมาซะเต็มพรืด เลยถือวิสาสะอ่านโปสการ์ดที่ไม่ใช้เราเป็นเจ้าของหน่อยเหอะ... คนเขียนโปสการ์ดใบนี้ชื่อ แจ๊ค ไปเรียนต่ออยู่ที่ U ที่นั้น
เขียนมาหาคนชื่อกบ ที่เป็นเจ้าของโปสการ์ดใบนี้ บังเอิญมาอยู่หมู่บ้านเดียวกับฉัน แล้วจะตามหาคุณกบได้ยังไงละเนี่ยะ ก็ในเมื่อคุณแจ๊คไม่ยอมจ่าบ้านเลขที่มา คุณบุรุษไปรษณีย์คนเก่งก็เดาเอาว่าให้มาส่งที่บ้านโปสการ์ดนี้แหละ เพราะว่าบ้านนี้มีโปสการ์ดมาหามันทุกวัน จะบอกว่า ไมใช่แค่ใบนี้ใบแรกนะ มีก่อนหน้านี่สองสามใบที่ไม่ยอมจ่าบ้านเลขที่หรือบางใบก็มีบ้านเลขที่ครบถ้วน บุรุษไปรษณีย์ก็จัดให้มาส่งที่บ้านดิฉันนี่แหละค่ะ "บ้านโปสการ์ด" บางใบมีบ้านเลขที่ ฉันก็ทำหน้าที่เป็น Post Girl ขี่จักรยานเอาไปส่งถึงที่บ้าน บางใบไม่มี แต่มีที่อยู่ผู้ส่ง ฉันก็เขียนโปสการ์ดกลับไปบอกว่าคุณไม่ได้จ่าหน้านะ เขาเลยส่งมาให้ผิดคน ก็เลยได้เพื่อนทางโปสการ์ดเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งราย โปสการ์ดหมาน้อยใบนี้ถ้าบังเอิญคุณแจ๊คที่อยู่อังกฤษหรือคุณกบที่อยู่หมู่บ้านเดียวกันกับดิฉันได้เห็น ก็ติดต่อมาขอรับได้นะ จะเก็บไว้ให้ ^^. July 23 โปสการ์ดใบเดียวในโลกแต่น แตน แต้น
เอาโปสการ์ดทำมือ ฝีมือตัวเองมาอวด
โปสการ์ดที่มีใบเดียวในโลก
ให้วาดอีกครั้ง ซ้ำอีกใบ ก็คงจะไม่เหมือนใบแรกซักเท่าไหร่
วันเสาร์อยู่บ้านทั้งวัน แบบไม่ได้จัดโปรแกรมให้ตัวเองออกไปไหนเลย
ค่อยๆ ตื่น (คือตื่นสาย) ค่อยๆ ทำกิจกรรมแบบไม่เร่งรีบ (คือขี้เกียจ)
นึกครึ้ม อารมณ์ 'ติสท์ เข้าสิง
หยิบปากกามานั่งวาดรูป
หยิบพู่กันมาละเลงสี วาดระบายสีน้ำ
ยิ่งวาดยิ่งสนุก ไปๆ มาๆ ได้โปสการ์ดทำมือฝีมือตัวเองที่มีใบเดียวในโลก มาอวดให้กับตัวเอง อดใจไม่ไหวเลยแบ่งมาโชว์เพื่อนๆ ในเว็บด้วย (ช่วยๆ ดูกันหน่อย)
พี่ตาลบอกว่า..
ภาพวาดที่วาดออกมา สามารถบ่งบอกถึงลักษณะคนวาดได้
You draw what you are
หญิงวาดภาพน่ารัก ก็แสดงว่าหญิงน่ารัก (ฮ่า ฮ่า)
ภาพที่ฉันวาด ตั้งใจสร้างตัวการ์ตูนใน caractor ของตัวเอง
รวมไปถึงสิ่งแวดล้อม ต้นไม้ ดอกไม้ หมา กา ไก่ บ้าน ฯลฯ
โดยได้แรงบันดาลใจมาจากนักวาดภาพประกอบหลายคน
ไม่ว่าจะเป็นแป้ง ภัทริดา, พี่กูก้อย ...
มันมีความสุขนะกับการได้แบ่งเวลาได้ทำในสิ่งที่ชอบ
เราลงทุนทำสิ่งนั้นด้วยความสุข
เมื่อวาดเสร็จเราก็แบ่งปันความสุขให้กับคนที่รับ
เราภูมิใจ เขาอิ่มใจ
มิตรภาพและความสุขบางทีก็ไม่ต้องลงทุนด้วยการเสียเงินเสมอไป. เชียงราย & เชียงใหม่โปสการ์ดสองใบนี้มาจากสองเชียงในภาคเหนือของประเทศไทย
ใบหนึ่งจาก เชียงใหม่
อีกใบจาก เชียงราย
สองเชียงนี้เป็นที่ใฝ่ปองของคนชอบอากาศเย็น หนาว และบริสุทธิ์
เชียงใหม่ มีหลายสถานที่ หลายดอย ที่น่าเที่ยว
ดอยสุเทพ - จากเมื่อก่อนที่เดินขึ้น มีบันไดทอดยาวหลายขึ้นให้คอยนับเล่น เวลาเปลี่ยนไป ดอยสุเทพมีกระเช้าเพื่อคอยบริการนักท่องเที่ยว ทั้งประหยัดเวลา และประหยัดความเหนื่อย
แต่ใครจะรู้ว่า ช่วงเวลาที่ไล่เลื่อนไปกับกระเช้าลอยฟ้า เทียบระหว่างกับการเดินหยอกล่อขึ้นบันไดเพื่อไปสักการะพระธาตุบนดอย อย่างไหนจะได้ความรู้สึกที่ดีกว่ากัน
หมู่บ้านชาวเขา - เด้กน้อยชาวเขาแก้มแดงระเรื่อ วิ่งมาหยอกล้อเล่นกับนักท่องเที่ยว ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ เดี๋ยวนี้หมู่บ้านชาวเขากลายเป็นกลุ่มธุรกิจขนาดเล็กที่เกิดขึ้นในชุมชน ชาวเขารู้จักขายของ รู้จักต่อรองราคา!!
ไนท์บาร์ซ่า - ของทำมือ ของหัตถกรรม จากหลายหลายหมู่บ้านมารวมกันขายที่นี่ ราคาสบายๆ ต่อรองกันได้ เดี๋ยวนี้ไนท์บาร์ซ่า กลายเป็นตลาดที่คล้ายๆ แถวสีลม มีกระเป๋าหนัง นาฬิกา เสื้อผ้า แบรนด์เนม ที่รอคอยแต่ลูกค้าชาวต่างชาติมากกว่าคนไทย
ถนนคนเดิน - ตรงประตูท่าแพ เดี๋ยวนี้ใครๆ ก็ย้ายจากไนท์บาร์ซ่ามาเดินตรงนี้กันแล้ว บรรยากาศยามเย็นที่สบายโดยไม่ต้องติดแอร์ ชาวบ้านนำของมาขาย ทั้งของท้องถิ่น ผ้าไหม ของทำมือ และเครื่องเงินต่างๆ
ถนนทอดยาวมีของขายละลานตา เดินกันจนเหนื่อย แต่สนุก
หรือแม้กระทั่ง ศูนย์หัตถกรรมร่ม ที่บ่อสร้าง ที่ผลิตร่มกระดาษสา และวาดลวดลายสีสันสวยงาม เหมือนในโปสการ์ด หากเราได้ไปเที่ยว ถ้าขอเขาลงมือไปวาดรูปเอง ก็สามารถนะ...
ยังมีอีกหลายที่ที่น่าเที่ยวในเชียงใหม่ ทั้งโบราณสถานที่มีมานาน ร้านอาหารบรรยากาศดีๆ ที่ริมปิง หรือแม้กระทั่งที่ที่สร้างขึ้นมาใหม่ อย่างไนท์ซาฟารี
ทั้งมนต์เสน่ห์ของชาวเหนือ ที่พูดสำเนียงไพเราะและน่าฟังตลอดเวลา
รวมทั้งผิวพรรณของชาวเหนือ ที่อยู่บนที่สูงอากาศดี มีผิวอมชมพู สุขภาพดี แก้มแดงระเรื่อ จนน่า อิจฉา
เพื่อนฉันหลายคนถึงขนาดลาออกจากเมืองหลวงที่วุ่นวาย ลี้ไปอยู่เมืองเชียงใหม่ที่น่ารื่นร่ม ทั้งที่ ทั้งคน
หากมีเวลาได้อยู่เชียงใหม่ซักอาทิตย์ คงติดใจอยากจะอยู่ต่อเป็นเดือน
อีกจังหวัดที่น่าไปและน่าเที่ยวไม่แพ้กัน
จังหวัดที่อยู่เหนือสุดยอดแดนสยาม เชียงราย
ขึ้นดอยตุงไปชมพรรณไม้ที่สวนสมเด็จย่า
และขาช้อปพลาดไม่ได้กับการไปเที่ยวที่แม่สาย
ข้ามไปชายแดนพม่า ที่ อ.ท่าขี้เหล็ก
ภาพในโปสการ์ดคือด่านข้ามแดนระหว่างประเทศไทยและพม่า
โดยก่อนข้ามตรงไปเขียนใบขออนุญาติข้ามแดนเสียก่อน เสียเงินให้ 30 บาท
และไปเสียตังค์ค่าเหยียบประเทศเเค้อีกคนละ 10 บาท
เมื่อก่อนจะมีเด็กๆ ชาวเขามายืนให้ถ่ายรูปด้วยๆ โดยขอเงินค่าขนมคนละ 10-20 บาท
คราวล่าสุดที่ไปมาเมื่อต้นปีนี้ ไม่เห็นมี ธุรกิจเล็กๆ แบบนี้อาจไม่มีใครสนใจแล้ว
เพราะคนมัวแต่ข้ามไปซื้อของถูกกันมากกว่า
ที่จะพบกับของถูกแสนถูก โดยเฉพาะ CD, DVD
กระเป๋า เสื้อผ้า แบรนด์เนม ที่ราคาต่อรองกันได้เกือบ 50%
ไม่ได้โม้ ลองไปดูแล้วกัน
ภาพโปสการ์ดสองใบที่ส่งมาจากน้องปุ้ย-สาวเชียงราย
สะท้อนให้ฉันเห็นความแตกต่างในสมัยก่อนกับสมัยนี้
ภาพบางภาพกลายเป็นความทรงจำ
เพราะกาลเวลาพาให้บางสิ่งบางอย่างเปลี่ยนแปลง
แต่ฉันไม่อยากให้ใจคนเปลี่ยนไปตามวัตถุเลย. |
|
||||||
|
|